ก้อนกรวดละเมอเพ้อพกถึงดวงจันทร์ มันหมายมั่นอยากลอยตัวไปให้ถึง แต่คงได้แค่ฝันรำพันรำพึง ก้อนกรวดหรือจะบินถึงซึ่งยากเกิน คนต่ำต้อยไร้เงินทองจะกองให้ ฝันถึงคนยิ่งใหญ่ยิ่งห่างเหิน เขาไม่รักเขาไม่แลเขาแคลนเมิน มองเผินๆเขาก็แทบไม่อยากทำ ก้อนกวดก้อนเล็กๆเด็กเกินไป ที่ฝันไว้ช่างใฝ่สูงจนน่าขำ แต่ก้อนกรวดช่างดื้อรั้นเป็นประจำ ยังอยากทำในสิ่งที่ไกลเกินจริง แม้จะบินไปอีกไกลก็จะบิน แม้ออกแรงดีดดิ้นวิ่งวิ่งวิ่ง จันทร์อยู่สูงไม่เป็นไรไม่ประวิง ขอแค่ฝันนั้นเป็นจริงก็จะทำ